Post-abortus

Tijdens het lotgenotencontact merkte ik dat de gevoelens tussen vrouw en man niet wezenlijk verschillen

Tijdens het lotgenotencontact merkte ik dat de gevoelens tussen vrouw en man niet wezenlijk verschillen. Ieder beleeft zijn gevoelens vanuit een andere hoek, gaat gewoon anders om met zijn verlieservaring en daardoor kan ik nu ook meer mijn partner begrijpen in haar manier van omgaan. Ik ben hoopvol over de toekomst, samen met mijn partner.

Voor het eerst werd aandacht besteed aan het kindje dat er niet was

Soms wou ik dat ik gewoon een miskraam had gehad. Dan mag je rouwen. Met een abortus ga je niet naar de buitenwereld. Bij Fara kon ik voor het eerst praten over het kindje dat er niet was gekomen, over het feit dat ik daar ook verdriet om voelde. Ik hou aan die gesprekken een heel warm gevoel over.

Bij Fara leerde ik dat ik ook om een abortus mag rouwen

Zwijg erover, het is gepasseerd, het leven gaat voort, je moet niet meer achterom kijken. Dat is wat mijn omgeving zei na mijn abortus. Bij Fara kreeg ik de bevestiging dat het inderdaad mogelijk is dat je van een abortus afziet. Dat je het er moeilijk mee kan hebben. Die erkenning deed me enorm deugd.

Dankzij de gesprekken kon ik de abortus een plaats geven.

De sessies die ik gevolgd heb bij Fara hebben mij echt geholpen om de abortus een plaats te geven. Ik voel mij niet meer bezwaard door het feit dat ik voor een abortus heb gekozen. Je draagt dat natuurlijk wel mee, maar het voelt helemaal anders. Ik zie nu hoe de symptomen van depressiviteit samenhingen met het feit dat ik met al die onverwerkte gevoelens zat. Nu kan ik zeggen: het is gebeurd, het is jammer, maar het voelt nu veel lichter.